Woensdag 20 februari 1918

Mist weder, regenachtig.

Weinig nieuws van den oorlog alleen.

Een draadloos telegramme meldt:

De Russische leiders Lenin en Trotsky, en comissarissen berichten de middenrijken dat ze de vredevoorwaarden, door hun gesteld aanveerden, gezien de huidge omstandigheden. De Duitschers verklaren den wapenstilstand uit en nemen maar forten en steden en provisien.

In den rijksdag te Berlijn, is deze voorstel met hoort hoort begroet, met verklaring, dat het maar vrede is met Rusland, als de hanteekens droog zijn.

In Kiëf vechten de Russen, onder een, ook in Finland. De bestuurraad van Oekranië is op de vlucht. 19 staten en landen hebben verklaard de annuleering en beslag op eigendommen van staatschuldens niet aan te nemen, als er hunne inwooners schade door zoude lijden (goed nieuws).

Dinsdag 19 februari 1918

Zelfde weder.

Van oorlog weinig nieuws.

Jo De Kort, vrouw Vlaminckx, blijft maar weg. Lleutenant Schmiele heeft verklaard aan Docter en burgemeester Desmedt dat er bij Jo De Kort gevonden was een klad opstel van een artikel in de NRC verschenen, over verkens en vleesch, en liedeke over Franc Tireur. Er zijn 146 beschuldigde en Sus Meyers van Minderhout, verraad alles, hij is bang voor zijn leven, en denkt hier mede te winnen. De Duitschers houden vele aan die naar Holland gaan, zonder pas. Er waren dagen dat er twinitg op het Pasambt zaten, het vrouwvolk moest boonen pellen, en de mannen hout klein maken, wij hebben gisteren een hele kar hout geleverd. Fons Snijders Maeyhoek en vele Meerlenaren en Meer waren er vandaag.

De hollanders hielden vandaag Leopold van Hemeldonk aan, van smokkel, drij weken in de Parapluie, zijne oude moeder van 80 jaar alleen te huis. Deze heldendaad deed Parlevliet, grenswachter, te Ulikoten, ter streke Postel.

Maandag 18 februari 1918

Schoon weder, ’s nachts winter.

Geen bijzonder nieuws. De groote Bolo, broeder van een Monseigneur, is Parijs is ter dood veroordeeld, hadt millioenen Duitsch geld besteed, om de groote fransche Gazetten om te koopen. Le Journal, le Figaro en andere. De senateur Humbert, chef van de Journal is nu ook aangehouden, is medeplichtig, er is nog een ander ter dood veroordeeld. Humbert heeft alle stielen gedaan, zijn begin was plongeur (schotels waschen) zoo als bankies Renchette, die was kruideniers knecht. Een schoone boel moet minister Caillaux, die ook in de doos is, en zijn wijf die vroeger Calmette dood schoot, en vrijgesproken wierdt.

Zaterdag 16 februari 1918

Winter geweest, schoon weder.

Weinig nieuws.

Vandaag koopdag bij Jos Mertens, alles duur. (kantlijn: Petrol 2 liters 9 ½ fr, 11 fr. de flesch) Opbrengst ruim 700 fr. Het ware bullen en vuil.

Onder datum van 31 January 1918, schrijven de senateurs en volksvertegenwoordigers te Brussel vereenigd aan het Hof van Beroep te Brussel, eene aanklacht gedaan, tegen den Raad van Vlaanderen, die handelingen houden tegen het open bestuur, wetten en Koning, met het doel den regeeringsvorm te vernietigen, hetzij te veranderen, of om tot die doeleinden te geraken. Op 8 February 1918, om 8 smorgens vroeg, werden Tackx-Borms uitgevaardigde te Brussel aangehouden. Borms kon zich wenden, bij den ingang aan het Paleis van Justitie, tot den schildwacht (Duitscher) zeg onmiddellijk dat er twee Ministers van het Vlaamsche Land zijn aangehouden. Later kwam een officier die hoofd van de rechtelijke macht is, in uniform met revolver op zij, het kabinet van den procureur generaal binnen, waar hij beslag legde op het dossier, zegende dat dit niet zoude gebeuren, daar op is hij naar den Rechter van Instructie gegaan, en heeft Borms en Tackx in vrijheid doen stellen. (kantlijn: Grave zaak)

Twee dagen later schorste de Duitse overheid, het Hof van beroep de heeren Levy-Morel, V. Corez, F.L. Ernst, plaats vervanger van L. Jaman, wierden aangehouden en naar Duitschland vervoerd/ Maandag kwam het Hof van Cassatie bijeen, oordelen dat in deze omstandigheden recht, denkbeeldig was, besloot hare werkzaamheden te schorsen, zoo deden alle rechtbanken in Brussel alle juristen van gansch de wereld, hebben altijd als heilig aanzien het Recht, en dat de bezetter zich daar niet mag mede bemoeien. (Kantlijn: NRC 15 februari 1918, avondblad).

Vrijdag 15 februari 1918

Koud snachts, veel winter.

Veel geschut.

In het commiteit dat alle vrijdag, sedert den oorlog bijeen, waarin ik nog maar eens heb weggebleven door oorzaak vertelt den Brouwer Schrickx:

Jan Van Gils, Henri De Bie, Anton Brosens brachten kolen over de Strijbeeksche Kaal, eene kon er niet uit men sloeg zoo op dat de comiezen het hoorde, en men hadt er het paard van Cees Huybrechts voor gespannen, maar de komiezen kwamen ook, en ’s anderdag snapte ze Jan Van Gils. Anton Brosens mag geen vee meer koopen. Jan Van Gils zit nog altijd in voor arrest, dan denkt men dat hij naar Veenhuizen zal gebracht worden.

Verleden week waren komiezen in hinderlaag aan den Goudberg, en kwamen twee smokkelaars die gingen  tot aan de grens, bij de volle Kaal, ze begonnen zich te ontkleden, toen riep de komies ze aan, maar ze lieten de pakken liggen, en sprongen door de Kaal, de komies schoot, eene  door de kin, dat er de kogel door vloog, en hij tegen een boom bleef staan bloeden en vloeken, maar hij was op Belgische bodem. De comies antwoorde, het spijt mij U niet kapot geschoten te hebben, dan trok ik nog tien gulden. De vrouw van wijlen H. Bartolomeusen was naar huis te Chaam geweest, mocht niet meer terug, moest mede terug en kwam eerst te huis bij hare 5 kinderen rond middernacht, dit alles voor wat peëkoffie en twee handdoeken. Dit gebeurt zoo dikwijls.

Donderdag 14 februari 1918

Schoon, maar koud, wind oost.

Van oorlog weinig nieuws. Lloyd George doet weer groote redevoering over de bijenkomst en het overleg der verbondenen te Parijs. Hij mag, of wil, in het Lagerhuis geen uitleg geven, maar hiij wijst op den vijand, want ieder inlichting kan ons legioenen kosten.

Hij zal het wel houden, alhoewel ze niet te vreden waren. De Duitsche Kanselier, ook graaf Cerzin, President Wilson hebben gesproken, maar men vordert niet.

Polen en inwooners, protesteeren tegen de vrede en grensregeling van Oekranië.

Dinsdag 12 februari 1918

Duister, nat weder, met fijne regen. En zoo als vloed van Strijbeek, een fijne Hollander, boer zeer slecht, die zegde wacht U van fijne regen en van fijne menschen want ge staat voor verrassingen.

Alle man te biechten geweest, Pater Colombanus (Eekelaas) goed patriotische gepredikt en goed gezongen, dat is nog een bedienaar, nu wat zij de onze dan.

Daar het vastenavond is wil ik toch nog een spreukje opteekenen, van z. Piet van Haperen, spreekende van onze onderpastoor Bastiaens, toen die hier kwam in 1892, hij kon niets zingen, noch preeken, (het ging daar om wel voort). Nu zegde Piet met fijne spot: twee talenten bij een dat vindt men niet gaauwe, dat is een witte Merel.

Ik heb (3 uren) nog geene gazetten, dus geen nieuws.

Ik lees in het staatsblad:

Bij besluit van 24 January 1918 van den heer Generaal Gouverneur is de heer Jan Pieter van Roey tot burgemeester van de gemeente Rijkevorsel (prov. Antwerpen) benoemd.

Brussel, den 25 January 1918. Der Verwaltungschef fur Flanderen, get. Schaible. (kantlijn: in Meert overleden 1918)

Het zelfde in het Duitsch.

(kantlijn: N. 12, 8 February) Gesetz- und Verordnungsblatt fur Flandern

Later 4 uren

Vrede

In het blad van maandag 11 feb. 1918, avondblad NRC, lezen wij het volgde:

Brest-Litofsch 10 february (Wolfs) In de vergadering van heden heeft de voorzitter van de Russische Delegatie medegedeeld, dat Rusland, afziende van de onderteekening van een formeel Vredesverdrag; den oorlogstustand met Duitschland – Oostenrijk-Hungarie – Turkije en Bulgaarie voor geeindigd verklaart. Tegelijkertijd is er bevel gegeven tot volledige demobilisatie van de Russische Krijgskrachten op alle fronten.

Rusland is niet meer in oorlog: neemt geene voorwaarden, laat Duitschland vrij, tot later nog de beste oplossing. Van Trotzky was niets te verhoopen van de burgerij, alles was voor sociale hervormingen, die onuitvoerbaar waren.

Oekraine heeft afzonderlijk vrede en handelsverdrag gesloten met de vijanden. De Russische fondsen klommen 3 à 4%. De wissel ging van 42 – 44.5 gulden voor 100 s.

Duitsland en C. is blijde men vlagt men hoopt op eten maar er zal niet veel zijn in Rusland. In Petrograd is hongernood. De Franschen en Engelschen maken er eene hongervrede van, met alle man maken ze vrede als er te eten is. Dus eene vrede als deze vers: over vrouwen stemrecht

“‘k Droomde eens zelf, ik was een hen,

Legde een eitje in mijn ben

En toen ik wat bekomen was

Zag ik, dat ’t een windei was.”

Kakelen is geen eieren leggen