Donderdag 7 november 1918

Redelijk weder, regen en mistachtig.

Er is nog geen nieuws over de wapenstilstand. De oorlogsconferentie is te Versailles vergaderd en hebben de voorwaarden aan de president der Verenigde Staten medegedeeld en dan zal Foch op het front ze aan de Duitschers bekend maken. Op de gebruikelijke wijzen, Over Chimay zal de Duitsche commissie ontvangen en dan bij Foch’s hoofkwartier gebracht, maar er nog een Engelsche zeekapitein zal bijstaan. De commissie is op weg. Er is nog niets uitgekomen over de voorwaarden, maar ze zullen zwaar zijn. Men weet alleen dat de schade te water en land zal moeten betaald worden. In Duitschland zijn woelingen onder de vloot te Kiel ook te Hamburg, er zijn al dooden gebleven. Wij hooren nog immer schieten.

Alleman meent in Meerle dat de vrede er is, op allerheiligendag is Jaak de Bie uit de krijgsgevangenis aangekomen. Ik had hem nog maar even gezien. Hij verhaalt mij zijne gevangneming bij Emerton Namen. Zij waren op 24 augustus 1914 rond 5 uren uit Namen waren gegaan, maar moesten buiten Namen wachten en de andere regimenten trokken af. De vrouw van de Leutnenant was bij hun met geweer maar wij moesten later nog koffie voor haar maken en zoo geraakten wij achter, wij verdeelden ons in groepen, hij was in een groep van 5 man en bij het afgaan van eenen berg liepen wij vlak in een afdeeling Duitschers, moesten , of wierpen onze wapens neer en wij moesten messen wegwerper. En toen voor hen met veel andere marcheeren en later een of twee dagen te voet marcheeren, buiten slapen en toen met den trein naar Duitschland, Alten Grabo, waar hij meest altijd gewoond heeft eenige weken in Serps. Hij was bij een Russische doctor. De kost was er maar gemeen. Er was veel soep maar gemeen. De Russen die aten ze genoeg, maar hij kreeg zendingen van huis in brood van Belgische comiteiten. Hij kloeg niet zeer maar was veel ziek geweest. Hij was als zieke uitgewisseld met Duitschers. Hij was begin october al in Antwerpen gekomen. Hij is nog niet goed gezond. Hoop doet leven. Deze middag met den tram kwam Jo De Kort aan (dus niet alles waar wat leutenant Schmiele zeyde). Ik heb ze nog niet te huis gevonden om hare lotgevallen op te teekenen. Niemand hadt ze verwacht. Zij was opgesloten te Vilvoorde. Corneel Swagers ontving een brief dat zijn zoon in Vlaanderen gekwetst was in de zijde en den arm van eene granaat, ook dat John Van Den Broek een kogelwonde hadt in den arm, het been geraakt. Beide niet gevaarlijk. Jozef Van De Walle was ook gewond volgens de moeder uit Breda wist, dus drei geburen uit Meerle. Er zullen er wel meer gevallen zijn. Jaak de Bie zegde dat in Antwerpen de eiyeren opgelegde 1,50 tot 1,70 en de versche 200 frank en erover en dan niet te bekomen. Eene gewoone broek 120 franken heel gemeen. In Meerle zijn nu de eyeren 23,5 cent en in Breda 35 Hollandsche centen, dus ook meer dan een frank. Het vee is minder. De Duitschers slagen nog, maar trekken de menschen maar een boel af en reclameeren de boeren dan steken ze ze in den bak.Dit overkwam de snijder Jan Van Dun laatst en Sus Verschueren. Ze loopen maar rond om verkens, alle maar worsten, als ze weg moeten hebben we niets, zeggen ze mij. Daarom moeten de boeren maar leveren.

In het Engelsch lagerhuis (kamer) zijn de vrede of wapenstilstand voorwaarden van Turkije en ook van Oostenrijk en Italien met toejuichingen vernomen. De voorwaarden met Duitschland mochten nog niet bekend gemaakt worden. In de Fransche Kamer hetzelfde en Clemenceau de 78 jarige minister is den held van de zitting geweest, hij deed ook de kamer lachen, als hij sprak van Duitschland en het betitelde gouvernement imperial et democratique en van Oostenrijk ce que subsiste encore de l’Autriche etcetera. Algemeen gelag in de zaal en de tribunnen N.R.C. 6 november.