Zondag 22 juni 1919

Zelfde weder, droog er komen wolken.

Nog dezelfde spanning, teekenen of niet. Men staat Duitschland nog twee dagen toe daar het ministerie bedankt. Dus maandag 7 uren is de vrede geboren of wel oorlog.

Ik roep vandaag pastoor, doctor, onderwijzers bijeen om de vrede te vieren. Mijn voorstel was, dankstonde in de kerk, de gevallen helden huldigen en een krans te leggen op Jozefs graf optocht en voordrachten in de zaal. Pastoor keurde bidstonde af dan verviel ook de andere schikking. Wij scheiden zonder beslising. Hij was koppig, alleen was hij zoo gezind.